ปากน้ำไชยบุรี ดินแดนแม่น้ำสองสี

 

ไชยบุรี แม่น้ำสองสี

ขอเชิญทุกท่านมาเยือน ปากน้ำไชยบุรี ดินแดนแห่งแม่น้ำสองสี ตั้งอยู่ที่ตำบลไชยบุรี ซึ่งเป็นตำบลเล็กๆ ตำบลหนึ่งของอำเภอท่าอุเทนอยู่ห่างตัวเมืองนครพนมประมาณ ๔๖ กิโลเมตร ขึ้นไปทางด้านเหนือ ห่างจากอำเภอท่าอุเทน ๑๘ กิโลเมตร เป็นแม่น้ำซึ่งเกิดขึ้นจากการที่แม่น้ำสงคราม ที่มีสีเขียวไหลลงมาบรรจบกับแม่น้ำโขงที่มีสีปูนที่บริเวณปากน้ำไชยบุรี นับเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่น่าสนใจ สามารถเดินทางไปชมได้โดยสะดวกตลอดปี
ตำบลไชยบุรี เดิมชื่อ “เมืองไชยสุทธิ์อุตมบุรี” อยู่ในเขตการปกครองของเมืองเวียงจันทน์ ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของไทยในสมัยนั้น ต่อมาได้เปลี่ยนเขตการปกครองมาอยู่ในเขตของอำเภอท่าอุเทน และได้เปลี่ยนชื่อเป็น “ตำบลไชยบุรี” จนถึงปัจจุบัน ประกอบไปด้วย ๑๖ หมู่บ้าน ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาไทยอีสาน นับถือศาสนาพุทธ
ตำบลไชยบุรีมีชื่อเดิมตามศิลาจารึกว่า “เมืองไชยสุทธิ์อุตมบุรี” ซึ่งหมายถึงเมืองที่มีชัยชนะและอุดมสมบูรณ์ ที่ได้ชื่ออย่างนี้ก็เพราะว่า ในสมัยที่ตั้งเมืองนั้นมีการทำสงครามระหว่างกรุงเทพฯ – เมืองเวียงจันทน์ – ญวนอยู่บ่อยๆ สำหรับเรื่องความอุดมสมบูรณ์นั้นเล่ากันว่า ไชยบุรีเป็นเมืองที่ “ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว” อย่างอุดมสมบูรณ์เพราะตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำสงครามจึงจับปลา ได้อย่างสะดวก และไม่ได้พูดเกินความจริงเลยว่า สมัยเมื่อ ๔๐ – ๕๐ ปีที่ผ่านมา ปลาในแม่น้ำโขงแม่น้ำสงครามมีมาก ขนาดที่เพียงแต่พายเรือเลียบไปตาม ริมฝั่งน้ำในเวลา ประมาณ ๑ ทุ่มเป็นต้นไปโดยพายไปเบาๆ พอไปถึงจุดใดจุดหนึ่งแล้วก็กระทึบเรือ หรือขย่มเรือให้มีเสียงดังก็มีปลา (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นปลาสร้อย) ตกใจแล้วกระโดดเข้าไปในเรือเองเป็นจำนวนมาก ทำอย่างนี้ไปประมาณ ๑ ชั่วโมงเท่านั้นก็ได้ปลาเหลือใช้แล้ว แจกญาติพี่น้อง


ระยะทางราว ๔๒๐ กิโลเมตรของแม่น้ำสงคราม กำเนิดจากบนสันภูผาเหล็ก ในเขตอำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร ไหลโค้งขึ้นไปทางเหนือ ผ่านอำเภอหนองหาน อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี อำเภอบ้านม่วง อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร แล้วเข้าสู่เขตอำเภอพรเจริญ อำเภอเซกา จังหวัดหนองคาย แล้ววกกลับลงมาสู่ตอนล่างของแม่น้ำที่อำเภออากาศอำนวย จังหวัดสกลนคร เข้าอำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม แล้วออกไปบรรจบกับแม่น้ำโขงที่ไชยบุรี อำเภอท่าอุเทน แม่น้ำศรีสงครามที่ใสเมื่อมาเจอแม่น้ำโขงที่ขุ่นจึงกลายเป็นแม่น้ำสองสี แต่ไกลไปอีกนิดหนึ่งความใสก็ค่อยๆ จางหาย กลายเป็นแม่น้ำโขงที่ขุ่นข้นเหมือนเดิมทุกประการ
ที่ไชยบุรีมีร้านอาหารตั้งอยู่บริเวณปากน้ำแม่น้ำสองสีชื่อ “สวนอาหารไชยบุรี” ร้านนี้มีอาหารจำพวกปลาแม่น้ำโขง แต่ที่แปลกกว่าก็คือ “ลาบปลาแข้” ที่หอมกลิ่นพริกเผาผสมกับผักพื้นเมือง
แล้วก็ที่ไชยบุรีอีกเหมือนกัน ที่ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งทำ “ปลาส้ม” ซึ่งก็เหมือนกับ “แหนมส้ม หมูส้ม” หรือ “แหนมห่อ” นั่นแหละ
ที่มาของปลาส้มไชยบุรีนั้นไม่มีอะไรมาก คือเดิมทีแถบนี้เป็นแหล่งชุกชุมปลาชะโด จนชาวบ้านจับมากินกับแทบไม่ทัน ที่เหลือเอาไปขายก็ไม่มีใครซื้อเพราะมันหาง่าย ในที่สุดเขาจึงใช้วิธีแล่เอาเฉพาะเนื้อปลามานวดให้เข้ากับน้ำตาล เกลือ กระเทียม กับข้าวสุกเพื่อให้เนื้อปลาเกิดความเปรี้ยว จากนั้นก็นำมาห่อด้วยใบตอง แล้วก็ทิ้งไว้สักสองถึงสามวันเพื่อให้เปรี้ยวจึงแกะออกมากินได้ วิธีเก็บให้นานจะต้องแช่ไว้ในตู้เย็น แต่ก็อย่าให้นานเกิน ๗ วัน เพราะรสชาติอาจจะลดหย่อนลงไป ปลาส้มของที่นี่ส่วนใหญ่จะส่งไปขายยังตลาดในเมือง และยังไม่มีกำลังผลิตพอที่จะส่งเข้าไปขายในกรุงเทพฯ ที่สำคัญคือเดี๋ยวนี้ปลาชะโดนั้นหายากขึ้น จำเป็นจะต้องเอาเนื้อปลากรายบ้าง สั่งเนื้อปลายี่สกจากภาคกลางบ้างเข้ามาผสม แต่บางคนก็ชอบแบบหลังนี้มากว่า ตรงที่มันนุ่มกว่าเนื้อปลาชะโดอย่างเดียว

 

 

ให้ความเห็น

Be the first to comment!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback URI

%d bloggers like this: